Skip to content

KOSZTORYSY INWESTORSKIE

PODZIAŁ KOSZTORYSÓW

 

Kosztorysy:

inwestycji, obiektów, rodzajów robót.

Kosztorysy: – wstępne

(orientacyjne), generalne

(ZZK),

szczegółowe.

Kosztorysy:

ślepe,

nakładcze,

inwestorskie,

ofertowe,

powykonawcze,

dodatkowe.

 

Kosztorys ślepy PKUWIM – stanowi część składową projektu technicznego i sporządza go jednostka projektowania wykonująca dokumentację techniczną obiektu. Zawiera on opis robót, szczegółowy przedmiar oraz podstawy do ustalania nakładów rzeczowych.

 

Kosztorys nakładczy – zawiera zestawienie nakładów rzeczowych robocizny, materiałów i pracy sprzętu w układzie jednostkowym i scalonym, lecz bez ich wyceny. Kosztorys nakładczy służy do sporządzania kosztorysu inwestorskiego oraz kosztorysu ofertowego.

Kosztorys inwestorski – sporządza zamawiający i stanowi on podstawę określenia wartości zamówienia na roboty budowlane. Przy ustalaniu cen jednostkowych robót należy stosować w kolejności:

1)   ceny jednostkowe robót określone na podstawie danych rynkowych, w tym danych z zawartych wcześniej umów lub publikowane kwartalnie w powszechnie stosowanych publikacjach,

2)   kalkulacje szczegółowe.

Kosztorys ten jest częścią składową informacji o przedmiocie przetargu.

Kosztorys ofertowy – służy do uzgodnienia ceny obiektu lub robót budowlano­-montażowych lub remontowych. Kosztorys ten sporządza wykonawca robót, gdy staje do przetargu lub otrzymał od inwestora propozycję złożenia oferty na realizację robót. Określa on przewidywane koszty wykonawcy w określonych warunkach realizacji inwestycji i ustala cenę, za którą wykonawca jest skłonny wykonać roboty. Kosztorys ofertowy powinien być sporządzony na podstawie kosztorysu „ślepego”, udostępnionego przez zamawiającego. Wybrany, sprawdzony i zatwierdzony przez zamawiającego kosztorys ofertowy stanowi integralną część umowy o realizację inwestycji lub robót budowlanych.

Kosztorys powykonawczy – sporządza wykonawca po zrealizowaniu robót w przypadku uzgodnienia w umowie takiej formy rozliczeń, gdy w chwili jej zawierania nie można było dokładnie ustalić zakresu rzeczowego robót i warunków ich wykonania. Najczęściej dotyczy to robót remontowych i modernizacyjnych.

W umowie uzgadnia się podstawy kosztorysowe, ceny czynników produkcji oraz koszty pośrednie i zysk.

Kosztorys robót dodatkowych (uzupełniający) – sporządza się w przypadku zwiększenia ustalonego w umowie rzeczowego zakresu robót lub wprowadzenia przez zamawiającego zmian w dokumentacji technicznej.

 

  1. Jakie są podstawowe metody kosztorysowania?
  2. W jaki sposób zdefiniować pojęcie kosztorysu?
  3. W jaki sposób można podzielić kosztorysy ze względu na zakres rzeczowy?
  4. Jak można podzielić kosztorysy ze względu na stopień dokładności?
  5. Co powinien zawierać kosztorys ślepy i kto go wykonuje?
  6. W jakim celu sporządza się kosztorys inwestorski?
  7. Do czego służy kosztorys ofertowy?
  8. Jaki kosztorys powinien sporządzić wykonawca po zakończeniu robót?
    1. Jaki kosztorys powinien zostać sporządzony w przypadku zwiększenia ustalonego w umowie zakresu robót?

 

 Sposób wykonania KOSZTORYSU

Aby wykonać ćwiczenie powinieneś:

1)     odszukać w poradniku tabelę,

2)     odczytać potrzebne informacje,

3)     dokonać wyboru,

4)     zapisać w pola odpowiedź wraz z charakterystyką.

4.1.4. Sprawdzian postępów

 4.2. Normy pracy i rodzaje katalogów kosztorysowych

4.2.1. Materiał nauczania

 

Normy ilościowe określają nakłady, jakie trzeba ponieść na wytworzenie jednostki produkcji na stanowisku roboczym. Są to normy ilościowe, ponieważ odpowiadają na pytanie ile? Ile trzeba pracy ludzkiej do wykonania określonej pracy, ile materiałów, ile pracy maszyn.

Projektowanie i wprowadzanie do stosowania norm nakładów nazywa się normowaniem. Są trzy rodzaje norm nakładów:

-      normy pracy ludzi tj. pracy ręcznej, które nazywa się normami pracy czy normami nakładów pracy,

-      normy pracy maszyn,

-      normy materiałów.

Norma pracy czyli norma nakładów pracy – określa nakład pracy zespołu robotników lub pojedynczego robotnika o przeciętnych umiejętnościach i przy normalnym wysiłku potrzebny do wykonania jednostki produkcji ściśle określonego zadania, w przeciętnych warunkach według ustalonej metody pracy i zgodnie z określonymi wymogami jakościowymi.

W budownictwie wielkość nakładów pracy podaje się w postaci łącznego nakładu czasu pracy wszystkich robotników wykonujących określone zadanie. Jednostką, za pomocą której mierzy się nakłady pracy jest godzina pracy pojedynczego robotnika czyli roboczogodzina

Normy materiałów – określają rodzaj i ilość materiałów niezbędną do wykonania jednostki produkcji. Przy produkcji ma się do czynienia z nakładami materiałowymi, natomiast przy robotach rozbiórkowych powstają odzyski. Normy materiałów można podzielić na normy zużycia oraz normy odzysku.

Normy są potrzebne do kalkulacji kosztów. Wszelkie kalkulacje można wykonywać na podstawie niezbędnych nakładów pracy ludzi, pracy maszyn oraz materiałów.

Normy są niezbędne do projektowania organizacji i technologii robót. Liczba robotników i maszyn oraz ilości materiałów są podstawą do opracowania harmonogramu budowy, planowania zaopatrzenia i zagospodarowania placu budowy.

Znajomość czasu przeznaczonego na wykonanie zaplanowanych robót umożliwia kontrolowanie przebiegu pracy i czuwanie nad jej efektywnością.

Źródłem informacji o normach pracy jest Katalog Norm Pracy (KNP), który jest podręcznikiem technicznym zawierającym normy pracy na roboty budowlane.

Katalog Norm Pracy służy do:

-         kalkulacji kosztów wykonania robót,

-         sporządzania projektów organizacji robót, a zwłaszcza harmonogramów zatrudnienia,

-         kontroli wydajności pracy uzyskiwanej na budowie.

Katalogi nakładów rzeczowych (KNR) stanowią podstawę do sporządzania kosztorysów szczegółowych. Są to zestawienia norm ilościowych, określające specyfikację i ilości nakładów rzeczowych niezbędnych do wykonania elementów lub robót. Są one wydawane przez Ośrodek Kosztorysowania Robót Budowlanych WACETOB -PZITB, ministerstwo oraz inne resorty (dla specjalistycznych robót), a zawarte w nich nakłady mają charakter nakładów średnich.

KNR dzielą się na opracowania dla odrębnych rodzajów budownictwa lub robót. Numeracja KNR jest trzy- lub czterocyfrowa. Rodzaj budownictwa lub robót określa pierwsza cyfra w numeracji trzycyfrowej lub dwie pierwsze cyfry w numeracji czterocyfrowej.

Symbole i nazwy katalogów mających największe zastosowanie przy kalkulacji robót budowlanych i instalacyjnych podano w tabeli 2.

Każdy katalog ma na wstępie spis treści oraz część ogólną i założenia ogólne dotyczące całego katalogu. Są w nich zawarte:

Zasadnicza część katalogów dzieli się na rozdziały. Każdy rozdział, oznaczony dwucyfrowymi liczbami arabskimi oraz tytułem, zawiera założenia szczegółowe oraz tablice nakładów rzeczowych.

Dodaj komentarz

Dodaj komentarz

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

WordPress.com Logo

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Twitter picture

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

Obserwuj

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.

%d bloggers like this: